Tariefregulering

De tariefregulering van de NMa en de daarin gemaakte keuzes zijn blijkens de uitspraken uit 2012 nagenoeg geheel in stand gelaten. Dit was ook het geval in 2011.

De methodebesluiten  MethodebesluitenOp basis van de Elektriciteitswet 1998 legt de NMa de methode van tariefregulering voor de wettelijke taken van de regionale netbeheerders elektriciteit vast in de zogenoemde methodebesluiten. Een methodebesluit bepaalt hoe de NMa de zogenaamde doelmatigheidskorting (ook wel x-factor genoemd in de Elektriciteitswet 1998) voor een regionale netbeheerder elektriciteit vaststelt.  voor zowel de landelijk gasnetbeheerder GTS (Mb GTS 2006-2013) als voor de landelijk hoogspanningsnetbeheerder TenneT bleven volledig in stand (Mb TenneT 2011-2013). De uitspraken bevatten heldere overwegingen over de verschillende principiële en voor de sector soms ingrijpende keuzes die de NMa maakte voor centrale reguleringsvraagstukken. Dat betrof onder meer de waarderingmethode van het landelijke gasnet van GTS en het elektriciteitsnetwerk van TenneT (GAW), de methode tot vaststelling van de toegestane winst (WACC), de wijze van toegroei naar efficiënte kosten en de vergelijkingsmethode (benchmark) met buitenlandse netbeheerders van hoogspanningsnetwerken. De NMa beschikt hier over beoordelingsvrijheid over de te volgen methode zolang de sectorwet de oplossing toelaat (de rechter toetst niet of een alternatief meer of minder geschikt is). Wel moet de NMa haar keuze goed onderbouwen (motivering en onderzoeksrapporten) en ook de algemene beginselen van behoorlijk bestuur in acht nemen (vertrouwensbeginsel, gelijkheidsbeginsel etc.).

Deze beoordelingsruimte heeft de NMa ook bij toepassing van de nacalculatiebevoegdheid (artikel 41c, tweede lid E-wet) zoals volgt uit de zaak tariefbesluit  TariefbesluitVolgens de Elektriciteitswet 1998 stelt de NMa jaarlijks de maximum transport- en aansluittarieven vast voor elke regionale netbeheerder elektriciteit. Jaarlijks dient de netbeheerder daartoe bij de NMa een voorstel in voor de tarieven voor het volgende jaar. De NMa beoordeelt dit tarievenvoorstel en stelt de definitieve maximum tarieven vast in een tarievenbesluit.   Westland 2009. De NMa kan zelf beslissen of en op welke wijze een tariefcorrectie volgt. In de uitspraken in de zaken Sapa en Roto Smeets kaderde het College de getrapte opbouw van de tariefregulering en de mogelijkheden van bezwaar en beroep in. Gronden van marktpartijen gericht tegen tariefbesluiten moeten in de daartoe geëigende tariefprocedure worden ingebracht. Indien een tariefbesluit formele rechtskracht heeft (er staat geen procedure meer open), kan het niet via een geschilprocedure alsnog worden aangetast.

Ook de beroepen tegen het methodebesluit regionale netbeheerders gas (methodebesluit NG4R) zijn definitief ongegrond verklaard, nadat de netbeheerders – na overleg met de NMa – hun resterende grond gericht tegen de grondslag van de regulering van de gasaansluitdienst introkken. Het eerdere tussenoordeel uit 2011 werd daarmee definitief en de door het CBb  CBbHet College van Beroep voor het bedrijfsleven is een bestuursrechtelijk college dat oordeelt over geschillen op het terrein van het sociaal-economisch bestuursrecht, waaronder het mededingingsrecht.  aangekondigde prejudiciële vragen over die grondslag zijn niet langer aan de orde.

In 2012 kwam ook meer duidelijkheid over de verplichtingen bij de aanleg van zogenaamde ‘grote’ of ‘maatwerkaansluitingen’. Bij grote elektriciteitsaansluitingen is er voor de afnemer keuzevrijheid  KeuzevrijheidDe vrijheid om te kiezen tussen verschillende producten of diensten.  om de aanleg aan te besteden. Niet alleen de netbeheerder mag deze aanleggen, ook gespecialiseerde bedrijven mogen dat. Uit de zaak Global Switch II bleek dat de netbeheerder ondanks de aanwezigheid van een (potentiële) markt desgevraagd tegen kostprijs plus een redelijk rendement de elektriciteitsaansluiting moet realiseren. Anders dan de NMa verwachtte, dient zij dat tarief daarop achteraf te toetsen, indien een afnemer een geschilprocedure start. De situatie voor grote gasaansluitingen (>40m3) is anders. Voor gasnetbeheerders geldt – anders dan bij elektriciteit het geval is – geen aansluitverplichting voor grote aansluitingen. Daar is volgens de wetgever sprake van een daadwerkelijke vrije markt, ook voor de netbeheerder (de knip in het gasnet (“aansluitpunt”) is overigens wel gereguleerd).

  • Voeg toe aan mijn selectie
    • Dit artikel
    • Dit hoofdstuk (32)
  • Print
    • Dit artikel
    • Dit hoofdstuk (32)
  • Deel
    • LinkedIn